ریزش مو در سگ‌ها: علل، علائم و درمان

بیشتر سگ‌ها پوشش موی نرمی دارند که آنها را از عناصر طبیعی محافظت می‌کند، دمای بدنشان را کنترل می‌کند و عایق حرارتی است.  

ریزش مو که به عنوان آلوپسی نیز شناخته می‌شود، در سگ‌ها رایج است. اگرچه دیدن آن می‌تواند ناخوشایند باشد، اما معمولاً به دلیل یک بیماری زمینه‌ای رخ می‌دهد.  

دانستن علت اصلی ریزش مو در سگ‌ها می‌تواند به رشد مجدد موهای حیوان خانگی شما کمک کند. 

نکات کلیدی

• آلوپسی یا ریزش مو در سگ‌ها شایع است.

• اگر متوجه ریزش موی غیرمعمول در سگ خود شدید، حیوان خانگی خود را برای معاینه نزد دامپزشک ببرید تا تشخیص و برنامه درمانی احتمالی دریافت کند.

• شامپوهای دارویی بدون نسخه و سایر محصولات موضعی می‌توانند برای ریزش مو در سگ‌ها مفید باشند.

ریزش مو در سگ‌ها چیست؟

آلوپسی (ریزش مو) پس از ریزش کامل مو (طاسی) یا نازک شدن قابل توجه مو، پوست سگ را نمایان می‌کند. این ریزش مو با ریزش موی طبیعی که سگ به صورت فصلی یا در طول سال تجربه می‌کند، متفاوت است. ریزش مو بخشی طبیعی از چرخه زندگی فولیکول موی سگ است. 

آلوپسی ناشی از ناهنجاری در فولیکول مو است که چرخه زندگی طبیعی مو را مختل می‌کند. این بیماری همه نژادهای سگ و توله سگ‌ها را در هر سنی تحت تأثیر قرار می‌دهد.  

ریزش مو می‌تواند مادرزادی (با ریزش مو مادرزادی) یا اکتسابی (ریزش مویی که پس از تولد در سگی که با موهای طبیعی متولد می‌شود رخ می‌دهد) باشد و می‌تواند موقت یا دائمی باشد. در ریزش موی مادرزادی، برخی از توله‌ها ممکن است با پوشش طبیعی متولد شوند که با گذشت زمان تغییر می‌کند در حالی که برخی دیگر ممکن است با آلوپسی متولد شوند.  

اگر متوجه ریزش موی غیرمعمول شدید، سگ خود را نزد دامپزشک ببرید تا بیماری تشخیص داده شود و برنامه درمانی احتمالی برای او تجویز شود.  

خوشبختانه، بیشتر علل ریزش مو در سگ‌ها، بیماری‌های تهدیدکننده زندگی نیستند و فوریت‌های دامپزشکی محسوب نمی‌شوند. 

علائم ریزش مو در سگ‌ها

بسته به علت اصلی، شایع‌ترین علائم ریزش مو در سگ‌ها عبارتند از: 

• طاسی موضعی یا گسترده  

• نازک شدن پوشش مو 

• بدون خارش یا خارش قابل توجه 

• پوست قرمز شده 

• برآمدگی‌های قرمز رنگ (پاپول)، جوش‌های چرکی (کورک)، پلاک‌ها (صاف) یا کهیر 

• پوسته یا کبره روی پوست 

• هایپرپیگمانتاسیون (افزایش رنگدانه های پوستی)

• خونریزی، ترشح چرکی از پوست 

• زخم یا تاول  

• انگل‌های خارجی  

  • کک ، کنه و شپش اغلب قابل مشاهده هستند 

  • جرب یا قارچ که اغلب با چشم قابل مشاهده نیستند. 

• آسیب به خود (خراش‌ها، زخم‌ها ) 

علل ریزش مو در سگ‌ها

ریزش مو در سگ‌ها می‌تواند به دلایل مختلفی، چه مادرزادی و چه اکتسابی، رخ دهد.  

علل مادرزادی (از بدو تولد) ریزش مو ممکن است ارثی (ژنتیکی) باشند یا نباشند. بیایید به برخی از شایع‌ترین علل ریزش مو در سگ‌ها نگاهی بیندازیم: 

• عفونت‌های پوستی ( باکتریایی یا قارچی ) 

• انگل‌های خارجی ( کک ، کنه، شپش، مایت/جرب مانند  دمودکس یا سارکوپتس ، پشه‌ها )  

• گزش حشرات ، از جمله عنکبوت، زنبور و زنبور عسل 

• آلرژی‌ها 

  • محیطی ( درماتیت آتوپیک ) 

  • غذا  

  • آلرژی‌های ناشی از حشرات، مانند درماتیت ناشی از کک (FAD) 

• آسیب به خود ناشی از اضطراب ، استرس یا درد یا ناراحتی  زمینه‌ای

• عدم تعادل غدد درون ریز یا هورمونی 

  • بیماری کوشینگ 

  • کم‌کاری تیروئید  

  • مرتبط با هورمون‌های جنسی (شایع در دوران بارداری و شیردهی) 

• بیماری‌های خودایمنی مانند پمفیگوس ، لوپوس اریتماتوی دیسکوئید (DLE) یا لوپوس اریتماتوی سیستمیک (SLE) 

• استعداد نژادی - نژادهای زیر بیشتر احتمال دارد به انواع خاصی از آلوپسی مبتلا شوند:  

  • داشهوندها 

  • شی هوواوا

  • بوستون تریر 

  • سگ‌های شکاری

  • هاسکی‌های سیبری 

  • مالاموت‌های آلاسکایی 

  • شپردهای آلمانی 

  • چاو چاوها 

  • لابرادور رتریور 

  • پودل‌ها 

  • بیچون فریز 

  • گریت دین 

  • نیوفاندلندز 

  • سگ‌های گله شتلند 

• اصطکاک ناشی از قلاده، مهار یا لباس تنگ  

• کمبودهای تغذیه‌ای ، مانند رژیم غذایی بی‌کیفیت یا گرسنگی 

• عوامل محیطی (قرار گرفتن در معرض آلودگی، گرما و رطوبت) 

• قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی یا سوختگی 

• پرتو درمانی 

• داروهایی مانند شیمی درمانی  

• سرطان پوست  

دامپزشکان چگونه ریزش مو را در سگ‌ها تشخیص می‌دهند؟

برای تشخیص علت اصلی ریزش مو در سگ‌ها، دامپزشک شما نیاز به گرفتن شرح حال کامل و انجام معاینه فیزیکی دارد . به عنوان بخشی از معاینه فیزیکی، دامپزشک شما به دنبال الگویی برای نشان دادن آلوپسی و وجود علائم عفونت پوستی خواهد بود.  

آنها همچنین در مورد استعداد نژاد سگ شما برای ریزش موی مادرزادی یا ارثی صحبت خواهند کرد. 

موارد دیگری که دامپزشک می‌خواهد بداند عبارتند از:  

• اگر حیوان خانگی شما تحت درمان پیشگیرانه انگلی است  

• اگر حیوانات خانگی دیگری در خانه شما وجود دارد 

• اگر حیوان خانگی شما در معرض هرگونه عوامل محیطی قرار گرفته است 

• چه مدت است که متوجه ریزش موی سگ خود شده‌اید؟  

• اگر سگ شما مشکل پوستی رو به وخامتی دارد 

• اگر سگ شما خارش دارد 

• اگر سگ شما مشکلات سلامتی دیگری دارد 

پس از معاینه، دامپزشک شما باید آزمایش‌های تشخیصی انجام دهد.  

برخی از این آزمایش‌ها بلافاصله به شما پاسخ می‌دهند و برخی دیگر باید به آزمایشگاه ارسال شوند. آزمایش‌های رایج عبارتند از: 

• نمونه‌برداری از مو در داخل یا اطراف نواحی ریزش مو و بررسی زیر میکروسکوپ برای ناهنجاری‌های فولیکول مو. این می‌تواند نشان دهد که آیا ریزش مو به صورت منظم است یا یک مشکل پزشکی. 

• بررسی خراش‌های پوستی برای یافتن مایت‌هایی مانند جرب دمودکس و سارکوپتیک 

• کشت مو و پوست برای بررسی عفونت‌های باکتریایی و/یا قارچی 

• معاینه با نور ورا بنفش برای تشخیص کچلی قارچی

• اسمیر پوستی یا آماده‌سازی با نوار چسب برای جستجوی باکتری‌ها، مخمرها و سلول‌های التهابی 

• بیوپسی پوست برای تشخیص بیماری خودایمنی یا سرطان 

• آزمایش پوستی داخل جلدی برای آلرژی 

• امتحان رژیم غذایی هیپوآلرژنیک یا با مواد تشکیل دهنده محدود برای آلرژی‌های غذایی 

• آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون‌ها یا بیماری‌های غدد درون‌ریز 

• آنالیز مدفوع برای انگل‌ها  

درمان ریزش مو در سگ‌ها

درمان موفقیت‌آمیز ریزش مو در سگ‌ها بستگی به تشخیص صحیح توسط دامپزشک دارد.  

نواحی کوچک آلوپسی که خارش یا ناراحتی ندارند، حتی ممکن است خود به خود بهبود یابند.  

بسته به علت اصلی، آلوپسی در سگ‌ها ممکن است قابل درمان نباشد و درمان می‌تواند مادام‌العمر باشد.  

در برخی موارد، ممکن است مدتی طول بکشد تا تشخیص خاصی حاصل شود. 

در این میان، دامپزشک شما توصیه‌هایی در مورد چگونگی کاهش علائمی مانند خارش و اطمینان از راحتی سگ شما ارائه خواهد داد، مانند: 

• شامپوی  ضد خارش، آبرسان و/یا تسکین‌دهنده

• اسپری ضد خارش 

• داروهای خوراکی برای عفونت‌های ثانویه پوستی 

  • آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند سفالکسین یا کونونیا 

  • داروهای ضد قارچ مانند کتوکونازول یا تربینافین 

  • داروهای ضدالتهاب مانند کارپروفن یا استروئیدهای با دوز پایین 

    پس از تشخیص دقیق، یک برنامه درمانی دقیق برای توله سگ شما تهیه می‌شود که ممکن است شامل موارد زیر باشد: 

    • هر یک از موارد فوق 

    • داروهای خوراکی 

    • استروئیدها مانند پردنیزون 

    • داروهای آلرژی مانند آپوکوئل ، زنرلیا یا سیتوپوینت (تزریقی) 

    • داروهای ضد انگل (که می‌توانند موضعی هم باشند) مانند داروهای ضد کک و کنه (مانند NexGard ، Bravecto یا Capstar ) 

    • سیکلوسپورین (آتوپیکا) برای درماتیت آتوپیک و بیماری‌های پوستی با واسطه ایمنی 

    • آنتی‌هیستامین‌هایی مانند دیفن هیدرامین می‌توانند تجویز شوند، اما اغلب برای اکثر سگ‌ها خیلی خوب عمل نمی‌کنند.

    • مکمل تیروئید ( لووتیروکسین ) 

    • درمان بیماری کوشینگ ( تریلوستان یا میتوتان ) 

    • اصلاح رفتار مانند داروهای ضد اضطراب یا مکمل‌های آرام‌بخش ، مانند سولیکین 

    درمان موضعی 

    • شامپوی دارویی 

    • دستمال مرطوب دارویی 

    • اسپری‌ها ، پمادها یا محلول‌های درمانی 

  • آزمایش‌های غذایی ( غذای ضد حساسیت ، مواد تشکیل‌دهنده محدود یا هیدرولیز شده ) 

  • تغذیه مناسب و رژیم غذایی متعادل 

  • برداشتن تومورها یا زائده‌ها از طریق جراحی 

  • شیمی‌درمانی و/یا پرتودرمانی برای سرطان پوست

بهبود و مدیریت ریزش مو در سگ‌ها

بسته به علت اصلی، مدت زمان بهبودی ریزش مو در سگ‌ها می‌تواند از چند روز تا چند ماه متغیر باشد.  

برخی از بیماری‌ها باید تا آخر عمر سگ شما مدیریت شوند. عفونت‌های سطحی پوست را می‌توان با درمان مناسب در عرض هفت تا ۱۴ روز درمان کرد. عفونت‌هایی که در اعماق پوست هستند، می‌توانند مدت زمان بیشتری برای درمان نیاز داشته باشند. 

مدیریت آلوپسی در سگ‌ها اغلب ترکیبی از داروهای خوراکی، درمان‌های موضعی و اطمینان از این است که سگ‌ها نمی‌توانند نواحی ریزش مو را لیس بزنند یا بجوند یا بخراشند، که این کار باعث کند شدن یا توقف بهبودی می‌شود.  

استفاده از الیزابت برای جلوگیری از خارش و خودآزاری یا عفونت بیشتر توله سگ شما کلیدی است. 

مهم است که مطمئن شوید محیط سگ شما عاری از عوامل محرک مانند کک و سایر انگل‌هایی است که می‌توانند بهبودی او را طولانی‌تر یا از آن جلوگیری کنند.  

پیشگیری از ریزش مو در سگ‌ها

پیشگیری از ریزش مو در سگ‌ها می‌تواند بسیار ساده یا کاملاً پیچیده باشد.  

متأسفانه علل مادرزادی و ارثی ریزش مو در سگ‌ها قابل پیشگیری نیستند. به عنوان مثال، بیماری‌هایی مانند کم‌کاری تیروئید، بیماری کوشینگ یا آلرژی قابل پیشگیری نیستند - فقط می‌توان آنها را مدیریت کرد.  

با پیشگیری منظم و سالانه از انگل‌ها، می‌توان از عوامل اکتسابی مانند کک و کنه جلوگیری کرد.  

اگر علت اصلی ریزش مو را پیدا کردید، اجتناب از آن علت در آینده مهم خواهد بود. اگر متوجه ریزش مو در قسمت‌هایی از بدن سگ خود شدید، بهتر است در اسرع وقت سگ خود را نزد دامپزشک ببرید. 

انجام معاینات منظم پزشکی برای جلوگیری از وخیم شدن بیش از حد مشکل و غیرقابل درمان بودن آن، مهم است.  

سوالات متداول در مورد ریزش مو در سگ‌ها

چه زمانی باید نگران ریزش مو در سگ‌ها باشید؟

تمام نواحی ریزش مو باید نگران کننده باشند، به خصوص اگر خارش داشته باشند یا به تدریج بدتر شوند.  

نواحی کوچک ریزش مو که خارش ندارند، گاهی اوقات می‌توانند خود به خود بهبود یابند. اگر نگران هستید، هرگز بد نیست که سگ خود را معاینه کنید تا علت اصلی ریزش مو مشخص شود.  

چرا سگ من تکه‌های طاسی دارد؟

سگ‌ها به دلایل زیادی می‌توانند دچار طاسی منطقه‌ای شوند.  

دامپزشک شما شرح حال می‌گیرد و معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و آزمایش‌های تشخیصی را نیز انجام می‌دهد تا علت اصلی ریزش موی سگ شما را پیدا کند و بر اساس نتایج، یک برنامه درمانی خاص تهیه کند.  

آیا درمان خانگی برای ریزش موی سگ وجود دارد؟

شامپوهای دارویی بدون نسخه و سایر محصولات موضعی می‌توانند برای ریزش مو در سگ‌ها مفید باشند.  

مراقب باشید قبل از مراجعه به دامپزشک از هیچ داروی خاصی استفاده نکنید زیرا ممکن است در تشخیص اختلال ایجاد کند. 

کمبود چه ویتامین‌هایی باعث ریزش مو در سگ‌ها می‌شود؟

کمبود روی، ویتامین E، بیوتین، ویتامین A یا آهن می‌تواند باعث ریزش مو در سگ‌ها شود.